# Neozaimki neutralne z metodą fuzji morfologicznej

<small>2021-07-02 | Bartosz Wróbel</small>

<div class="alert alert-info">
    <span class="fal fa-info-circle"></span>
    Przedstawiamy poniżej niezmiernie ciekawe maile od czytelnika, twórcy zaimków <a href="/onu/jegie">ony/jegie</a>.
</div>

Dzień dobry Szanowne Osoby,

Chciałbym przedstawić swoją propozycję metody neozaimkowej,
która polega po prostu na glossopoeistycznej fuzji morfo-fonologicznej,
czyli, tak jakby, swoistej próby "zmieszania" głosek istniejących już w polskich rodzajów męskich,
żeńskich oraz nijakich.
Innymi słowy, intuicyjne niewskazywanie binarności płciowej przez odpowiednie końcówki.

## Deklinacja zaimków
 
 - M: onu
 - D: jegie / gie / niegie
 - C: jemi / nień (lub: jeń, nień)
 - B: je / gie / nie
 - N: ni (lub -ń)*
 - Msc: nium

\* np. zeń, weń, doń - są to tradycyjnie ściągnięte zaimki męskie, ale są już archaiczne albo spotykane w literaturze,
dlatego wielu ludzi już "nie czuje" męskiej cechy tegoż zaimka i używa w różnych przypadkach
mimo preskryptywistycznej rady, by używać tylko w odn. do rodz. męskiego.

1. "Onu" mi się spodobało ze względu na to, że "-u" jako końcówka nie była wcześniej spotykana,
   by oznaczać rodzaj, dlatego również przydatne są formy
   tj. pojechałum, przyjacielsku, czytału. (Nie licząc odmienionych form zaimków)
2. W dopełniaczu sugeruję "jegie" itd. ze względu na to, że rodzaj nijaki odmieniony w innych przypadkach,
   moim skromnym zdaniem, nie uprzedmiatawia tak jak w mianowniku - forma "nie" ma element samogłoskowy "--ie",
   którego nie ma ani w rodz. męskim, ani w rodzaju żeńskim.
3. W celowniku sugeruję "jemi", ponieważ dokonałem "fuzji" zaimków "jemu" + "jej"
   i element palatalizacyjny balansuje określoność płci, gdy zastąpimy "-u"
4. Biernik ma specjalne formy dla rodzaju nijakiego, więc są bardziej intuicyjne dla polskojęzycznej osoby.
5. W miejscowniku było trudniej, dlatego wykorzystałem trochę cechę opisaną w Ad 1.

## Koniugacja 

Warto zaznaczyć, że polski bywa natrętny w swojej płciowości, i czasami nawet rdzenie zmieniają formę:
np. wziąłem vs wzięłam. Natomiast, ku niezadowoleniu preskryptywistów,
naturalne zmiany języka mają tendencję do zrównywania tych rdzeni (analogii morfo-fonologicznej):
poszłam vs poszedłem-> poszłem; wziąłem -> wzięłem.
Dlatego, bezpiecznym się wydaje stosowanie rdzenia bardziej trendującegp, np. wzięłum (a nie wziąłum).

Mam nadzieję, że to co napisałem jest w miarę zrozumiałe i moja metoda nie jest taka zła.

Pozdrawiam,  
BW

---

Dzień dobry ponownie, przygotowałem wstępną propozycję alternatywnej deklinacji, na razie jedynie pojedynczej:
 
 - **M. kto?**
    - moju (moje) kochanu kociaro
    - tę naszu (nasze) krawcowię 
    - Polko / Polczę || tę kochanię ||
 - **D. kogo nie ma?**
    - mojegi(e) kochan(i)egi kociarcze
    - tegi(e) naszegi(e) krawcowięcia \[lub:krawcowegie]
    - Polcza || tegie kochanegie ||  
 - **B. w kogo rzucił piłką? w...**
    - mojgu kochaniegu kociaro
    - tegu(m) [lub: ciu] naszegu krawcowię
    - Polko / Polczę || tegu kochanię ||
 - **C. komu się należy nagroda?**
    - mojemi (mojeń) kochaniemi kociarczu
    - temi [lub: teń] naszemi (naszeń) krawcowiemie
    - Polku || teń kochanemie ||
 - **N. z kim idziesz do kina? z...**
    - mojum kochanium kociarum
    - tum naszum krawcowięciem \[lub: krawcowium] 
    - Polczum || tum kochanium ||
 - **Msc.:o kim mowa? o...**
    - mojem(ie) (mojeń) kochanem kociarum
    - teń [lub: temi] naszemie (naszeń) krawcowięciu \[lub: krawcowiem/-ium] 
    - Polku || teń kochaniem ||

Dodatkowo proponuję w liczbie mnogiej w bierniku: jech (zamiast ich/je), a dla wskazującego zaimka: tech, tamtech itd.

Jak mówiłem, bardzo ciężko dopracować takie końćówki, które nie będą się kojarzyć ani z męską, ani z żeńską,
ani z "przedmiotową" cechą. Najbardziej przychylna niebinarności i unikalna jest deklinacja "-ię", "ęciu", "ęciem" itd.,
więc warto z niej korzystać. Gdyby polski miał również samodzielną nosówkę <<ų>>, sprawa byłaby łatwiejsza,
dlatego pozostaje posiłkować się końcówkami - uN (gdzie N to jakakolwiek nosowa). 

Warto jeszcze dopracować tę odmianę.

Pozdrawiam,  
Bartosz W
